Rewalidacja to odrębne zajęcia organizowane dla uczniów posiadających orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego, wydane ze względu na niepełnosprawność. Z założenia mają na celu usprawnianie zaburzonych funkcji rozwojowych i intelektualnych poprzez zastosowanie różnorodnych metod i form.
Dzieci uczestniczące w TUS przechodzą swoistego rodzaju trening, który wspiera umiejętności potrzebne na co dzień, w wielu sytuacjach związanych z przebywaniem w różnych grupach społecznych. Podczas TUS dzieci zdobywają umiejętności komunikacji, począwszy od nauki przedstawiania się i prowadzenia przyjaznych rozmów, poprzez opowiadanie o sobie, aktywne słuchanie, po umiejętność samokontroli i okazywania szacunku innym. Umiejętności społeczne, których uczy TUS, to też bardzo istotna w naszym życiu umiejętność rozpoznawania własnych emocji, radzenia sobie z nimi, radzenie sobie z lękiem, stresem. To również okazywanie zainteresowania uczuciami innych. TUS uczy też jaką postawę przyjąć w sytuacji zachowań prowokujących i agresywnych ze strony innych. Jak poradzić sobie z odrzuceniem i wykluczeniem. Pod tym hasłem mamy też umiejętności pokonywania trudności, asertywność, cierpliwość, rozwiązywanie problemów, także w grupie, umiejętność współzawodnictwa, wytrwałość.
W ramach terapii logopedycznej dzieci wykonują liczne ćwiczenia, mające na celu eliminowanie zaburzeń mowy i wad wymowy. Są to m.in. ćwiczenia oddechowe, fonacyjne, głosowe, rozwijające pamięć, analizę i syntezę wzrokowo-słuchową. Ważnym ćwiczeniem jest usprawnianie motoryki narządów artykulacyjnych, czyli języka, warg, podniebienia miękkiego, policzków. Reedukacja wad wymowy obejmuje korygowanie wadliwych głosek i wywoływanie głosek prawidłowych, a następnie ich utrwalanie w sylabach, wyrazach, zdaniach oraz mowie spontanicznej. Zajęcia logopedyczne mają na celu także wzbogacanie słownika dzieci, umiejętności budowania swobodnej wypowiedzi pełnymi zdaniami, w poprawnej formie gramatycznej, ćwiczenie dykcji i płynnej wymowy.
Elektrostymulacja logopedyczna to metoda wspierająca terapię mowy, w której wykorzystuje się delikatne impulsy elektryczne do pobudzania mięśni twarzy, języka i gardła. Stosuje się ją głównie u dzieci, które mają: np. osłabione mięśnie artykulacyjne, problemy z połykaniem, żuciem, napięciem mięśni twarzy, zaburzenia mowy wynikające np. z porażenia mózgowego, rozszczepu podniebienia czy opóźnionego rozwoju mowy. Impulsy wysyłane przez elektrody poprawiają ukrwienie i pracę mięśni, co ułatwia później naukę prawidłowych ruchów w logopedii „tradycyjnej” (ćwiczeniach oddechowych, artykulacyjnych, fonacyjnych).
Dogoterapia jest to metoda, w której motywatorem jest pies, odpowiednio do tego celu wyszkolony i prowadzony przez terapeutę. Dogoterapia przeznaczona jest przede wszystkim dla dzieci z zaburzeniami i niepełnosprawnościami. Pomoże ona również dzieciom, które mają trudności w nauce, w szkole, problemy z rówieśnikami czy rodzicami. Z takiej formy terapii może więc skorzystać naprawdę wiele dzieci.
Metoda ta to system ćwiczenia umiejętności słuchania stworzony i rozwinięty przez francuskiego lekarza Alfreda Tomatisa. Trening słuchowy polega na słuchaniu dźwięków poprzez urządzenie zwane „elektronicznym uchem”. Jest to idealny model ludzkiego ucha, który pozwala „wyćwiczyć” ucho dziecka w taki sposób, aby mogło prawidłowo pracować. Ćwiczenia stymulują centralny system nerwowy, a szczególnie korę mózgową, odpowiedzialną za procesy myślenia. Stymulacja ucha odbywa się poprzez dźwięki o określonej, wysokiej częstotliwości. Wszystkie dźwięki są odpowiednio filtrowane w zależności od indywidualnych wymogów i potrzeb. Mogą one zarówno stymulować funkcje organizmu, jak i pomóc w relaksacji osobie słuchającej. Metoda polecana szczególnie dla dzieci z zaburzeniami koncentracji uwagi, zaburzeniem przetwarzania słuchowego, zaburzeniami mowy, zaburzeniami motoryki dużej, dzieci z autyzmem oraz dla dzieci z zaburzeniami przetwarzania bodźców sensorycznych (zmysłowych).
Biofeedback w przedszkolu to trening, w którym dziecko uczy się panować nad emocjami i koncentracją dzięki specjalnym czujnikom i grom reagującym na jego oddech, tętno czy fale mózgowe. Pomaga w wyciszeniu, skupieniu i radzeniu sobie z napięciem.
WWRD to wielospecjalistyczne, kompleksowe i intensywne działania, mające na celu stymulowanie funkcji odpowiedzialnych za rozwój psychomotoryczny i komunikację małego dziecka, od chwili wykrycia niepełnosprawności do czasu podjęcia przez dziecko nauki w szkole, a także pomoc i wsparcie udzielane rodzicom i rodzinie w nabywaniu przez nich umiejętności postępowania z dzieckiem.
Priorytetowymi metodami pracy są metody oparte na naturalnej potrzebie ruchu: m.in. Pedagogika Zabawy, Kinezjologia Edukacyjna, Edukacja Przez Ruch, Metoda Ruchu Rozwijającego Weroniki Sherborne, Logorytmika, Arteterapia.
Zachęcamy do zapoznania się z opisem poszczególnych metod:
https://www.przedszkoledobroszyce.pl/metody/
M.Sz.